İSTANBUL (06.02.2011) - Sınırsız sömürü yoluyla daha fazla kar etme hırsında olan patronlar karlarını daha da pekiştirmek için kalıcı yöntemler geliştirme gayretindeler.

Bunun için yeni yöntemler bulmak ve etki alanlarını geliştirerek işçi sınıfını kuşatma çabasındalar. Bu yöntemlerden biride bir işçi örgütü olan ve işçilerin ekonomik demokratik hak arama aracı, silahı olan sendikaları karşısına almak yerine onunla bir şekilde buluşarak onu asıl olan özünden uzaklaştırarak kendi yedeğine almaktır.

Kendi bireysel çıkarlarından ve koltuklarından ve koltuğun sağladığı çıkardan başka hiçbir düşüncesi olmayan düzen içi sendikalar ve sendikacılar da bunu iyi bilirler ve aynı noktada buluşan işbirlikçi sendikalar ve patronlar işçilerin sömürülmesini sağlayarak, siyasi yozlaşmayı yaygınlaştırıyorlar.

Bu durum sistemin kendini var etmede ve ömrünü uzatmada geliştirdiği bir politikadır. Her şeye rağmen gerçekler inatçıdır ve bilim asla teslim olmaz doğrusu yine kendini doğrulamakta. Tarihin diyalektiği bu kez Ontex’te (Canbebe) kendini gösterdi.

Ontex fabrikasında 26 Aralık itibariyle başlayan TİS süresi geçmişte olduğu gibi oldubittiye getirilemeden işçilerin müdahalesiyle devam etmekte yoğun tartışma ve mücadeleyle geçmektedir. Her dönem patron ve sendika arasında uzlaşmacı ve işçilerin aleyhine başlayan ve sonuçlanan toplu iş sözleşmeleri geleneği işçilerin talep ve direnişiyle karşılaştı ve işçilerin talepleri doğrultusunda oluşturdukları talep taslağını patrona ve sendikaya sunması sonucu bu iş birlikçi gelenek bozuldu.

Sendika köşeye sıkıştırıldı

Her zaman olduğu gibi patronla kapalı kapılar arkasında oturup sözleşmeyi imzalamayı düşünen sendika yaklaşık 300 işçinin tepki ve talebiyle bir toplantı yapmak zorunda kaldı.

Bu toplantıda işçilerin gözünü boyamaya çalışan sendika temsilcileri yalnızca maaş ve sosyal haklara yapılan zamla bir taslak hazırladı. Bu toplantı sonrası bir araya gelerek taslağı inceleyen öncü işçiler taslaktaki idari maddelerin bir kısmının işçilerin zararına olduğunu düşünüp yeni bir taslak hazırlayarak 60 kişinin iradesini temsilen sendika merkezine giderek, “Sendika uyuma işçiler burada” sloganıyla kendilerinin ortaklaşa oluşturdukları taslağı patronla görüşülmek üzere sendikaya verdiler.

Bu taslağı patrona veren sendika işçilere bu taleplerin arkasında olacağını belirtirken gerek patronla ilişkilerinde gerekse işçilerin içerisinde anti-propaganda yaparak işçilerin birlik ve dayanışmasını parçalamaya yöneldi. Israrla kendi oluşturduğu taslağın arkasında duran işçiler, sendikanın tutumunu teşhir ederek bu uzlaşmacı tutumu tersine çevirdi.

Görüşmeler sürecinde patron içerde ikna odaları oluşturup işçilerin kararlı duruşunu kırmaya çalışırken ve hala buna devam ederken sendika temsilcileri bu duruma seyirci kalmakla yetinmeyip ayrıca patrona yardımcı olmakta.

Sendikanın işbirlikçi tutumuna rağmen ve patronun bu çabalarını boşa çıkarmak, işçilerin birliğini pekiştirmek için yapılan yemek boykotu sendikanın ve patronun sert tepkisine ve yıldırma politikasına karşın yüzde yetmiş katılım sağladı.

Gelişmeler karşısında sendikanın tutumunu gören ve bunun teşhirini yapan işçiler bu sendikanın kendi haklarını savunmadığı anlayışında birleşerek yaklaşık iki yüz imzayla TİS sürecinden sonra sendika merkezine başvurarak toplu sözleşme ve temsilciliklerde kendi iradelerini ortaya çıkaracak bir demokratik seçim talebine hazırlanıyor.

İşçiler gerek sendikanın, gerek patronun yıldırma, işçilerin birliğini dağıtma çabalarını boşa çıkarmak için gerekse bilinçlenme ve bilgilendirme toplantılarıyla çalışmalarına devam ediyor.